Gecondoleerd met Kees; wij wensen jullie sterkte.Gerrit van Essen en Huibje
Cees een man die hield van atletiek en ontzettend veel atleetjes en atleten na zijn startschot zag weg snellen. Even binnen lopen bij Aag en Cees was vaak een gezamenijk treffen van atletiek geintresseerde dames en heren in de specifieke sfeer in huize Mooijer. Lotto/toto,geweldig die jarenlange inzet van Aag en Cees. Fijn dat veel personen hen beiden hebben ontmoet op de A.V.Edam accomodatie. Dank je wel Cees en Aag voor jullie inzet.
Gecondoleerd met dit verlies. Ronald en Ingrid, echtgenoten en kleinkinderen sterkte.
Mede door de spannende verhalen van Ome Cees uit Edam ben ik in 1977 lid geworden van AV Edam. Trainen op een weiland en spikes met punten waarmee je een koe kon doodslaan, deden mij naar de 303 mtr sintelbaan trekken.
Ik won bij de pupillen regelmatig een 1000 mtr en Ome Cees was bijna overal de starter van dienst. Vaak dacht de jury dat het mijn vader was en ik hoorde vaak de zin...Hoe gaat het met je vader? en ik kon door dit oom/vader misverstand zonder problemen het wedstrijd secretariaat betreden voor startnummers en medailles. Ome Cees stond vaak te kijken als ik liep en was nooit ongerust en zei altijd dat ik wel zou winnen en dat lukte meestal ook door een sterke eindsprint.
Mijn fiets stond altijd in de Gevangenpoortsteeg als we een uitwedstrijd hadden en ik liet ook vaak vol trots mijn gewonnen medailles zien aan de deur of door het voorraam.
Ome Cees was ook van fietsen en ik haalde hem vaak in als ik een duurloop deed, maar de laatste jaren had hij een elektrische fiets en dat werd toch wat lastiger voor mij.
Dit jaar werd Ome Cees de oudste van het gezin, de familie Pluk, met ruim 89 jaar, maar de 90 jaar was hem op de valreep niet meer gegund.